skip to Main Content
J.Gowin
Jarosław Gowin - Wicepremier, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Wicepremier, minister nauki i szkolnictwa wyższego. W latach 2011 – 2013 minister sprawiedliwości, odpowiedzialny za ustawę deregulacyjną. W latach osiemdziesiątych członek Niezależnego Zrzeszenia Studentów oraz “Solidarności”. Przez dziesięć lat redaktor naczelny miesięcznika „Znak”. Pomysłodawca Dni Tischnerowskich i Uniwersytetu Latającego ZNAK-u, stypendysta Uniwersytetu Cambridge, twórca i rektor Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie. Autor wielu książek, artykułów publicystycznych, recenzji i wspomnień.

Prezes Zarządu
Anna Grąbczewska, Prezes Fundacji Uniwersytet Dzieci

Współzałożycielka Uniwersytetu Dzieci. Przez ostatnie 5 lat dyrektor zarządzająca Fundacji Uniwersytet Dzieci. Absolwentka historii Uniwersytetu Warszawskiego i studiów MBA organizowanych przez SGH i Uniwersytet w Calgary. Mama Jasia i Zosi. Zanim zajęła się dziećmi – cudzymi i własnymi – związana z branżą wydawniczą. Prowadziła projekty w Warsaw Business Jornal (później New World Publishing), m.in. jako dyrektor wydawniczy pierwszego polskiego magazynu o podróżach Voyage. Warszawianka, mieszkała przez rok w Danii i 7 lat w Krakowie. Wierzy w siłę i potencjał społeczności, jaką udało się stworzyć wokół Uniwersytetu Dzieci.

Palys
JM prof. dr hab. Marcin Pałys, Rektor Uniwersytetu Warszawskiego

Prof. UW dr hab. Marcin Pałys jest rektorem Uniwersytetu Warszawskiego od 2012, a od 2016 także przewodniczącym Konferencji Rektorów Uczelni Warszawskich. W latach 2008-2012 był prorektorem Uniwersytetu ds. rozwoju i polityki finansowej. Wcześniej pełnił m.in. funkcję prodziekana Wydziału Chemii. Do głównych zainteresowań badawczych profesora należą: chemia nieorganiczna i fizyczna, w szczególności badanie złożonych zjawisk transportu w układach elektrochemicznych oraz zastosowanie metod sztucznej inteligencji w chemii. Prof. Marcin Pałys jest członkiem International Society of Electrochemistry. Rektor UW zasiada także w kapitule nagród naukowych tygodnika „Polityka”.

Prof.-jolanta-choinska-mika
Prof. dr hab. Jolanta Choińska-Mika, Prorektor Uniwersytetu Warszawskiego

W latach 2005-2012 pełniła funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historycznego ds. studenckich. Od 2008 roku uczestniczyła w pracach senackiej komisji ds. studentów, doktorantów i jakości kształcenia. Interesuje się nowoczesną dydaktyką i systemami edukacyjnymi, współpracuje m.in. z Ministerstwem Edukacji Narodowej. Na UW tworzyła Centrum Innowacji i Badań Edukacyjnych, z którego powstała Szkoła Edukacji. W pracy naukowej zajmuje się dziejami staropolskiej kultury politycznej i historią Wysp Brytyjskich.

O nauczeniu na Uniwersytecie mówi: – Studenci wcale nie chcą studiować łatwo, lekko i przyjemnie, chcą zdobyć dyplom, który cieszy się uznaniem. Po studiach na Uniwersytecie powinni mieć przede wszystkim poczucie dobrze wykorzystanego czasu. Aspirujemy do bycia uniwersytetem badawczym, gdzie panuje jedność nauki i nauczania. Korzystając z niżu, powinniśmy więc zmniejszać limity przyjęć i skoncentrować się na znacznie bardziej rozbudowanych i zindywidualizowanych programach studiów oraz prowadzeniu zajęć w mniejszych grupach o charakterze konwersatoryjnym.

Trzeciak
Prof. dr hab. Anna Trzeciak, Dziekan Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego

Prof. dr hab. Anna Trzeciak ukończyła studia chemiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, jest dziekanem Wydziału Chemii od 2012 r. Jest profesorem chemii nieorganicznej, prowadzi badania naukowe w zakresie katalizy i nanokatalizy z udziałem związków metali, kieruje Zespołem Katalizy Homogenicznej. Uczestniczy w pracach europejskiej sieci ECTN (European Chemistry Teaching Network) i europejskiego stowarzyszenia chemicznego EuCheMS. Była organizatorem konferencji krajowych i międzynarodowych, w tym III Ogólnopolskiego Forum Młodych Chemików we  Wrocławiu w 2013 i II Ogólnopolskiego Forum Chemii Nieorganicznej w 2014 r.

Przyborowski
Prof. dr hab. Jerzy Andrzej Przyborowski, Prorektor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie

Urodził się 26 września 1964 w Łasinie woj. kujawsko-pomorskie. Jest absolwentem ART Olsztyn 1988. Doktorat 1992 r., habilitacja 2004 r. Pierwszą pracę podjął w Zakładzie Doradztwa Rolniczego Instytutu Oświaty Rolniczej ART w Olsztynie tuż przed ukończeniem studiów. Po kilkumiesięcznej pracy w tej jednostce, w lutym 1989 został przyjęty na stanowisko asystenta stażysty w Zakładzie Genetyki i Nasiennictwa Katedry Hodowli Roślin i Nasiennictwa, a od kwietnia 1989 roku rozpoczął studia doktoranckie z zakresu biotechnologii w SGGW w Warszawie w Katedrze Genetyki, Hodowli i Biotechnologii Roślin. Od 1992 r. zatrudniony w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa na Wydziale Kształtowania Środowiska i Rolnictwa UWM, początkowo na stanowisku asystenta, a następnie adiunkta. Obecnie pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa. Kieruje Międzykatedralną Pracownią Biotechnologii Roślin na Wydziale Kształtowania Środowiska i Rolnictwa.

JM Prof. dr. hab. Stefan Kwiatkowski, Rektor Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie

Urodził się 21 stycznia 1948 r. w Lisewie. W 1971 r. ukończył studia na Politechnice Warszawskiej, cztery lata później uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Politechnice Warszawskiej, w 1989 r. stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na Uniwersytecie im. Humboldta w Berlinie, a w 1994 r. tytuł profesora nauk humanistycznych. W latach 2007-2011 był przewodniczącym Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, a w latach 2011-2012 członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. W latach 1987-1991 był wicedyrektorem Instytutu Nauk Ekonomiczno-Społecznych na Politechnice Warszawskiej, w 1991 r. rozpoczął pracę w Instytucie Badań Edukacyjnych MEN – początkowo jako wicedyrektor, a od 1993 r. jako dyrektor. Obecnie pełni Funkcję Rektora Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.

Pietrzykowski
Prof. dr hab. inż. Marcin Pietrzykowski, Dziekan Wydziału Leśnego Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie

Jest specjalistą w zakresie ekologii lasu i rekultywacji terenów zdegradowanych oraz szeroko pojętych zagadnień inżynierii ekologicznej i procesów odtwarzania i rekonstrukcji ekosystemów. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2011 roku na Wydziale Leśnym UR w Krakowie, staż post-doc odbył w 2009 roku na Virginia Tech w USA. Tytuł profesor nauk leśnych uzyskał w wrześniu 2016 roku. Jest stypendystą Fulbrighta i był profesorem wizytującym w Virginia Tech, Department of Crop and Environmental Soil Science, USA. W 2015 roku został uhonorowany na Uniwersytecie w Getyndze Europejską Nagrodą Fundacji Alfreda Toepfera CULTURA Prize za wkład w badania dla zrównoważonego użytkowania gruntów. Odbył staż na Stanford University w Kalifornii w ramach programu TOP 500 z zakresu innowacji i komercjalizacji badań naukowych, sponsorowany przez MNiSW. Ponadto odbył liczne krótkie pobyty naukowe i dydaktyczne w ośrodkach zagranicznych (Niemcy, Czechy, Słowacja, Szwajcaria, Francja, Chiny). Współorganizował ekspedycje naukowe ze studentami, w tym nad jezioro Bajkał, transekt od Jakucka po Magadanu i Morze Ochockie przez Góry Czerskiego i G. Czekanowskiego, Alpy Piemonckie, Czarnochorę, Kaukaz i Gruzja, Azerbejdżan, Góry Rodniańskie i inne. Aktualnie jest zatrudniony w zakładzie Ekologii Lasu i Rekultywacji w Instytucie Ekologii i Hodowli Lasu na Wydziale Leśnym UR w Krakowie. W kadencji 2016 – 2020 pełni funkcję dziekana. Jest autorem i współautorem 100 oryginalnych prac naukowych, w tym 5 książek, ponadto licznych doniesień naukowych, dwóch patentów i 31 opracowań eksperckich i opinii naukowych. Poza aktywnością naukową, prowadzi szeroką działalność popularyzującą naukę poprzez wykłady na Uniwersytecie Trzeciego Wieku na UR, warsztaty i pogadanki dla dzieci i młodzieży, audycje radiowe, artykuły popularno-naukowe, społeczne wystąpienia na spotkaniach środowiskowych związanych z ochroną terenów poprzemysłowych. Jest członkiem rady naukowej studium podyplomowego z zakresu edukacji przyrodniczo-leśnej, które uzyskało dwukrotnie certyfikat  Studia z Przyszłością oraz laur za Innowację w roku 2017.

Prof. dr hab. Józef Sowiński, Prorektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu

Urodził się 12 lutego 1963 r. w Zduńskiej Woli w woj. łódzkim. Ukończył studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu w 1988 r. Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał w 1996 r. , a doktora habilitowanego – w 2005 r. W latach 2008 – 2016 był prodziekanem na Wydziale Przyrodniczo-Technologicznym. Kierował 32 pracami magisterskimi, wypromował 1 doktora nauk rolniczych. Jest współautorem 1 podręcznika. Uczestniczył w trzech międzynarodowych projektach edukacyjnych w ramach programu TEMPUS realizowanych w Środkowej Azji: Kirgistanie, Kazachstanie, Uzbekistanie, Tadżykistanie i Rosji. Brał czynny udział w kilku konferencjach międzynarodowych i kongresach (w Jugosławii, Rumunii, Wielkiej Brytanii, Francji, Włoszech, Bułgarii, na Łotwie, w Irlandii i Szwajcarii). Uczestniczył w misjach naukowych w Turcji i Chinach. Kierował 3 projektami badawczymi i uczestniczył w 6 jako wykonawca lub główny wykonawca. Na całokształt dorobku publikacyjnego prof. dr hab. Józefa Sowińskiego składa się 248 prac, w tym 133 oryginalne rozprawy naukowe. Spośród ważniejszych osiągnięć naukowych należy wymienić: dopracowanie agrotechniki roślin pastewnych drobnonasiennych (koniczyna, lucerna, facelia) w uprawie na nasiona, ocenę plenności i wartości pokarmowej roślin pastewnych w uprawie polowej (w siewie czystym i współrzędnym), gospodarkę rolniczą na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, prace nad aklimatyzacją sorga do polskich warunków siedliskowych z wykorzystaniem do celów paszowych, konsumpcyjnych i biotechnologicznych.

Firmhofer
Robert Firmhofer, Dyrektor Naczelny Centrum Nauki Kopernik

Historyk filozofii. Współtwórca i dyrektor Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Współtwórca i organizator Pikniku Naukowego – największej w Europie plenerowej imprezy popularyzującej naukę. W latach 1994–2004 jako zastępca dyrektora Polskiego Radia BIS współtworzył edukacyjny program rozgłośni,  w latach 2004–2005 był redaktorem naczelnym tamtejszej Redakcji Popularyzacji Wiedzy. Jest autorem popularnonaukowych audycji radiowych i publikacji prasowych. Od 2008 roku jest członkiem zarządu ECSITE – Europejskiego Stowarzyszenia Centrów i Muzeów Nauki, w latach 2011–2013 pełnił funkcję prezesa zarządu tej organizacji. Robert Firmhofer jest także członkiem Rady Upowszechniania Nauki PAN oraz Rady Programowej Festiwalu Nauki. Od lat zajmuje się nowoczesną komunikacją naukową. Jest ekspertem w grupach doradczych “Horizon 2020 Advisory Group for Social Challenge 6 ‘Europe in changing worlds” oraz “Human Brain Project’s Science Museum Advisory Group”. Za wybitne osiągnięcia organizacyjne w dziedzinie nowoczesnej komunikacji naukowej w 1998 roku otrzymał prestiżową nagrodę im. Hugona Steinhausa, a w 2012 roku za wybitne zasługi w działalności na rzecz popularyzacji nauki w Polsce i na świecie, za wspieranie międzynarodowej współpracy naukowej prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2014 roku otrzymał francuski Narodowy Order Zasługi.

Iber
Karoline Iber, Sekretarz Europejskiej Sieci Uniwersytetów Dziecięcych

Karoline Iber ukończyła pedagogiczne studia magisterskie, szkoliła się również w zakresie pedagogiki muzealnej i zarządzania biznesem. Jest założycielką i dyrektorką The Vienna University Children’s Office oraz współinicjatorką i liderką projektu “KinderuniWien” (“Dziecięcy Uniwersytet Wiedeński”). Trener, wykładowca Uniwersytetu Wiedeńskiego na Wydziale Edukacji i Edukacji Specjalnej.

Tomasz Rozek prowadzacy program Sonda wznowienie
dr Tomasz Rożek

Z wykształcenia jest fizykiem a z zawodu dziennikarzem naukowym. Jest autorem oraz prowadzącym program Sonda2 w TVP2 oraz kieruje działem naukowym w tygodniku Gość Niedzielny. W przeszłości współpracował z Wiedzą i Życiem, magazynem National Geographic, Gazetą Wyborczą, Rzeczpospolitą. Do dzisiaj współpracuje z magazynem Focus. Pisze nie tylko dla periodyków. Jego pierwsza książka „Nauka – po prostu. Wywiady z wybitnymi” (2011, Demart) została uznana za najlepszą książkę popularno-naukową sezonu 2010-2011. W 2012 roku napisał „Nauka – to lubię. Od ziarnka piasku do gwiazd” (WAB). W 2014 roku ukazała się jego książka „Kosmos” (WAB). W 2015 roku ukazał się „Człowiek” (WAB). To dwie części pop-naukowej trylogii. W trzeciej części opisze mikrokosmos.Oprócz pisania prowadzi pop-naukowego vloga Nauka. To lubię i facebookowy fanpage Nauka.To lubię. Kieruje także stowarzyszeniem Śląska Kawiarnia Naukowa.

Back To Top